آنم آرزوست...

یکشنبه 27 اسفند 1396 10:53 نویسنده: Princess Puffer چاپ

شاید باورش سخت باشه ولی قضیه اینه که ما انتخاب میکنیم همه چیزو.

اینکه خوش و خرم باشی و بشنگی برا خودت یا بشینی زانوی غم بغل بگیری و غصه بخوری

اینکه به کارا و زندگی آیندت برسی یا همش درگیر گذشته باشی

اینکه محبت کنی یا منتظر محبت دیدن باشی

اینکه خوب باشی خودت اتومات یا واستی که یکی پیدا بشه که خوبت کنه

اینکه به اتفاقای خوب و حال خوب کن فکر کنی یا بشینی هی نشخوار فکری کنی و حرص بخوری و به چیزای مزخرف فکر کنی

نمیدونم همه چیز...

هر چیزی که به همین تصمیم ابتدایی برمیگرده که 

"اصلا میخوای خودت یه آدم خوب و مفید برای خودت باشی یا نه؟"

اگه این تصمیم رو بگیری دیگه هم حواست به حالت هست هم آیندتو هم فکراتو هم انتخابات.


من این کارو تو دوره های مختلف یاد گرفتم و عملی کردم و نتیجشم دیدم ولی تمایل بعضی آدما از جمله خودم به یکجا نشستن و غصه خوردن و درموندگی و در جا زدن انگار اینقد زیاده که هر دفعه برای این تصمیم باید کلی رو خودم کار کنم 

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.