X
تبلیغات
رایتل

من

سه‌شنبه 18 آبان 1395 01:31 نویسنده: Princess Puffer نظرات: 0 نظر چاپ

اینکه وقتی خونه نیستم پست کمتر میذارم به این معنی نیست  که روزگار به کامه یا بهترم یا کمتر پستم میاد یا چیچی...

در واقع قضیه خیلی فجیع تر از این حرفاس...

یه چیز تو مایه های اینکه کمتر میتونم با خودم باشم

یا حتی خودم باشم!

و این حداقل برای "من" که خیلی  فجیعه!

مشکلی که درگیرشم این روزا...

شاید باورت نشه ولی...

سه‌شنبه 18 آبان 1395 01:26 نویسنده: Princess Puffer نظرات: 0 نظر چاپ

شاید باورت نشه ولی همه چیز مثل گیر کردن سر یک دوراهی میمونه! انتخابی که میکنی مهم نیست چیه، ولی اون تردیدی که سر دوراهی کردی تا تهش باهات میمونه.

قرار نیس یک موقعیت خاصی هم پیش بیاد که تو به دوراهی برسی، این دوراهیا همیشه تو ذهن ما اتفاق میفته، مثلا حتی وقتی که از یه چیزی حس میکنی داغونی و به جای اینکه به اون حس داغونت برسی میری به یه تیکه بی ربط زندگیت میچسبی...یه تیکه که تا حالا شاید اصلا نگاهش هم نکرده بودی!

اینا همه دوراهیه! تصمیمایی که بدون اینکه بدونی چیچیه میگیری و تا همون ته تهش هم علامت سوالی که چی شد که اینجوری شد!؟


"پوفر"

سه‌شنبه 11 آبان 1395 23:49 نویسنده: Princess Puffer نظرات: 0 نظر چاپ

خوبی یا بدی اسم مستعار داشتن اینه که هر یارویی که حال نمیکنه به  هر دلیلی با اسم کوچیکت صدات کنه یا از بوجود اومدن حس صمیمیت ناشی از به اسم کوچیک صدا زدن فراریه، از این اسم استفاده میکنه و یجور دوپهلویی هم صدات کرده و حرفشو زده و هم به زعم خودش فاصلشو حفظ کرده.

منتها فقط کافیه اسم مستعارت یه چیزی تو مایه های همین پوفر برای وبلاگ نویسی هات باشه، که برای طرف فقط یک اسمه ولی برای تو کلی مفهوم پشتشه وقتی یکی داره به این اسم صدات میکنه.

بای د وی، اسم ها همیشه رو اعصاب ترین چیزای ممکن برای من بودن.